Dear visitor, we’re working on a new website. Coming soon!

projects books text cv publications contact

Maria, Quelle des Lebens
Petuelpark, München, 2001

Stromend langs de Petuel-ringweg werd het Nymphenburger kanaal tot voor kort gezien als de grens tussen twee delen van de stad München. Sinds deze snelweg is getunneld en bovengronds het Petuelpark is ontstaan, kan dit kanaal gezien worden als een symbool van vereniging.
Ik denk aan ‘Maria, Quelle des Lebens’ (Maria, bron des levens), een christelijk thema waarin Maria gezien wordt als leven ontvangende en leven schenkende bron. Het
idee is in Carara een marmeren Madonna, zittend in een bad, te laten beeldhouwen. Ze ontneemt water aan het Nymphenburger kanaal, dat uit haar hand stromend weer terug vloeit.
De aanleg van het Petuelpark, bovenop de overkapte snelweg, lost de fysieke barrière op tussen twee stadswijken. Aangezien de meeste mensen in München katholiek zijn, lijkt het mij zinvol om een religieus symbool te hanteren, dat precies de plek, maar tevens de bevolkingsgroepen in het gebied ten noorden en zuiden van de Petuelring representeert. Deze bron voorziet in een religieuze ontmoeting.
Bovenal is het een kunstwerk dat de context van het nieuwe park articuleert. Terwijl alle kunstwerken in het  ‘Kunstprojekt Petuelpark’ de ontwikkeling van een seculiere maatschappij bevestigen, wil ik dit ‘nieuwe’ Duitse grondgebied in christelijke zin ritualiseren en daarmee zijn politieke dimensie laten zien. Grondgebied wordt in dit verband gezien als een collectie van beslissingen. De definiëring van kunst en cultuur en de plaats die zij innemen wil ik scherp aanzetten en ter discussie stellen.
Ik vind het opwindend om een religieuze traditie te herintroduceren binnen de perceptie van kunst, maar dat heeft alleen zin als het kunstwerk een werkelijke rituele functie heeft. Daarom heb ik, toen ik laatst München bezocht, Wolf Günther Zielinski opgezocht, de priester van de Sankt Georg kerk aan de rand van het park in Milbertshofen.
Tot mijn vreugde verwelkomde hij het idee en denkt hij dat het goed past in de religieuze waarneming.
De bron, die water uit de kanaal haalt en weer teruggeeft, symboliseert een nieuwe tijd. “Omdat het kanaal en later de Petuelring de stadsdelen, kerken en mensen scheidde, moet het nu, door het park stromend, de bewoners weer samenbrengen,” schrijft priester Zielinski in een brief. De bron is in overeenstemming met de figuur van Maria. Hij stuurde enkele beelden van de Madonna, zittend in een bron, en schrijft: “Deze iconen bekrachtigen het basisidee, een zittende Madonna met kind, die het water uit het Nymphenburger kanaal ontvangt en het via waterschalen in het kanaal terug laat stromen.”
De priester heeft de andere religieuze gemeenschappen in de omgeving bereid gevonden het plan te steunen. Op de eerste vrijdag na Pasen viert de Orthodoxe kerk ‘Maria, bron des levens’. Hij denkt dat het zeer wel mogelijk is om een jaarlijkse processie te hebben bij de bron, die de eenwording van de gemeenschappen viert. Naar mijn mening zou dat het ultieme effect van een kunstwerk in de openbare ruimte zijn.
Ik hoop werkelijk dat de stad München zal toestaan het werk te realiseren. Ik ben een beetje ongerust dat sommige kunstgeoriënteerde mensen er een hard hoofd in zullen hebben dit voorstel als hedendaagse kunst te beschouwen. Laat hen zich alsjeblieft realiseren dat de impact, die van dit werk verwacht mag worden, als zeer modern kan worden geïnterpreteerd!



Bron: Hans van Houwelingen, brief aan Stephan Huber, curator ‘Kunstprojekt Petuelpark’, München, 2001

Noot: Hans van Houwelingen maakte voor zijn Mariaquelle gebruik van een orgineel Gotisch meesterwerk van de Duitse beeldhouwer Jacob Kaschauwer. Hierdoor kwam aan het licht dat dit beeld 32 jaar geleden was gestolen uit de Pfarrenkirche in het Oostenrijkse Leobendorf en, ontdaan van zijn oorspronkelijke polychrome beschildering, in de handel was gekomen. De Madonnna van Kaschauwer staat nu weer op zijn oorspronkelijke plaats.