Dear visitor, we’re working on a new website. Coming soon!

projects books text cv publications contact

Lenin
Noorderplantsoen, Groningen 2000

Na zeven jaar herstructurering is het Noorderplantsoen – een Engelse tuin naar het ontwerp van Hendrik Copijn  (1842-1923) – grotendeels in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht. Een oplopend open grasveld in dit park, omzoomd door struikgewas en monumentale bomen, vormt een natuurlijk podium voor een politiek theater, waarin
een negen meter hoog bronzen beeld van Lenin de hoofdrol speelt. Aan de voet van het beeld, dat na de val van de Muur door de Groninger aannemer Koop Tjuchem uit het Oostblok werd gehaald, is veertig ton aardappelen uitgestort.
Veranderingen in het publieke domein leiden vrijwel automatisch tot confrontaties en conflicten. De herinrichting van het Noorderplantsoen richtte zich op het in authentieke staat terug brengen van een verwilderd park, maar werd onbedoeld een uitnodiging tot publieke bemoeizucht. Het park is eigendom van de gemeenschap die het recht eist om mee te beslissen. Natuurliefhebbers, romantici, sporters, muzikanten, homo’s en junkies, allen willen zich herkennen in de wijze waarop het park verandert. Zeven jaar van protesten, juridische procedures en ambtelijk geruzie gingen voorbij om overeenstemming te bereiken.
In dit tumult laat ook de kunst van zich horen en “staat voor de uitdaging om in deze levendige situatie voor zichzelf een plek op te eisen”, aldus de toelichting van de organisator van de kunsttentoonstelling die in het park gehouden wordt. Ook de kunst danst op de golven van de maatschappelijke consensus over haar bestaansrecht.
Het kunstwerk Lenin maakt op theatrale wijze de politieke eigenschap van de locatie, zoals hierboven is geschetst, zichtbaar. Het toont het park als democratisch (conflict) model.
Van tijd tot tijd spelen bevolkingstegenstellingen een grote rol in de geschiedenis en groeien uit tot historische iconen. Tegen de bourgeoisie, die zich in de romantische tuin van Copijn herkent, staat Lenin voor het verzet van het arbeidersvolk. Door deze historische metaforen in een hedendaagse context te plaatsen wordt hen de oude betekenis ontnomen, waardoor zich een drama ontwikkelt dat de relativiteit en de kwetsbaarheid van de actuele politieke omstandigheid demonstreert. Het genereuze gebaar van Lenin aan het volk, om in dit park een berg aardappelen – het belangrijkste volksvoedsel – te consumeren, is een niet geringe invitatie tot het uiten van een mening. De één zal een maaltje mee naar huis nemen, de ander zal de aardappelen gebruiken voor zijn protest.

Bron: Hans van Houwelingen, toelichting, 9-5-2000